Q-Line 3000 element

QBS >> Elementy standardowe >> Q-SEP >> Instalacja wersji linuxowej

Instalacja

Jeżli SEP jest w wersji skompresowanej (*.tgz, *.tar, *.zip), należy otrzymany plik rozkompresować, np.:

```
tar -xzf sep.tgz
```
```
tar -xf sep.tar
```
```
unzip sep.zip
```

Katalog zawierający pliki Q-SEP'a (zwykle nazywany jest on sep) należy przegrać w miejsce docelowe.

O ile wcześniej nie zostało już to zrobione, w katalogu DAT należy umieścić plik ze strukturą bazy danych ( DAT/struct.qsr ). Można go pobrać w każdej chwili z katalogu aplikacji klienckiej, z jej katalogu głównego. Należy zwrócić uwagę na zawarte w nim nazwy plików reprezentujących poszczególne tabele. Powinny one zawierać znaki slash '/' zamiast Windowsowego '\' . Najprościej podmienić łańcuchy znaków 'DAT\' na 'DAT/' korzystając z dowolnego tekstowego edytora. Pozostale pliki są domyślnie dołączane do serwera bazy danych.

Uruchomienie i zatrzymywanie serwera

Do uruchomienia i zatrzymania serwera służy skrypt s.sh (lub sep.sh - dla dystrybucji Red Hat).

s.sh start - uruchomienie serwera
s.sh stop - zatrzymanie serwera

Skrypt informuje o sukcesie bądź porażce.

W momencie uruchomienia serwera tworzony jest plik sep.cnt, który informuje, że serwer pracuje. Czasami może zdarzyć się, że przy próbie uruchomienia serwera po jego wcześniejszym nieprawidłowym zatrzymaniu wyświetlony zostanie komunikat:

Sep already running. If not, remove sep.cnt

Oznacza to, że jeśli rzeczywiście serwer nie jest uruchomiony, należy usunać plik sep.cnt i ponownie uruchomić serwer.

Oczywiście można i zazwyczaj należy dodać wywołanie sep'a do plików startowych systemu. Wówczas należy pamiętać o wpisaniu do pliku s.sh ( lub sep.sh ) właściwej informacji SEPLOCATION=<ścieżka do katalogu Q-SEP> (domyślnie 'SEPLOCATION=.' ). Na wszelki wypadek możne również dodać do nich usunięcie pliku sep.cnt - to na wypadek "brzydkiego" wyłączenia serwera.

Aby uzyskać informacje o pracy serwera można wydać polecenie

s.sh status
lub sep.sh status - dla RedHat

Dodatkowo można uzyskać wiecej informacji ogladając zawartośc pliku seplog.txt w katalogu SEP.

Struktura katalogow i plików

Wyszczególnione pliki config.qsr - plik konfiguracyjny SEPa
error.txt - plik z logami
licence.bin - plik licencji
s.sh - skrypt startowy
sep.sh - skrypt startowy dla dystrybucji RedHat
sep - plik binarny bazy danych
DAT - katalog zawierający dane
DAT/autoinc.qsr - plik zawieraj±cy stany zmiennych samoinkrementujących się
DAT/struct.qsr - plik zawierający definicje struktur bazy danych
DAT/*.DAT - pliki dla poszczególnych tabel

Konfiguracja programu klienckiego

Serwer nasłuchuje na określonym porcie i obsługuje nadchodzące od programów klienckich połączenia. Domyślnie jest to port 2507. Ustawiany jest w config.qsr znajdującym się w głównym katalogu SEPa, parametr: INetPort 2507

W programie korzystającym z SEPa należy podać informację na jakiej maszynie znajduje się serwer i na jakim porcie nasłuchuje. Umieszcza się je w pliku qline.txt znajdującym się w katalogu programu klienckiego. Oto rekord konfiguracyjny dla programu korzystającego z SEPa:

    Sep = record
    {
        Host = "adres_serwera" ;
        Port = 2507;
    };

Host – nazwa lub adres IP komputera, gdzie uruchomiony został SEP. Można użyć także „localhost”, czyli wskazanie, że serwer uruchomiony jest na tej samej maszynie co program kliencki.
Port – port, na którym nasłuchuje serwer. Domyślnie 2507. W tym samym pliku konfiguracyjnym należy także podać, że korzystać będziemy z bazy SEP.

W rekordzie Application umieszczamy:

    Application = record
    {
        DefaultBaseNode = "SEP";
     ...
    }

Uruchomienie tak skonfigurowanej aplikacji spowoduje, że łaczyć się ona będzie z odpowiednim serwerem baz danych wskazanym w pliku konfiguracyjnym.

Uwagi ogólne

Należy zwrócić szczególną uwagę na wielkość liter, gdyż system Linux rozróżnia małe i duże litery w ścieżkach i nazwach plików.